​

Kendime söz verdim,
Seni görmemek,
Düşünmemek, hissetmemek için
En derin sularda mücadele ettiğim,
Okyanusun dibi sendin,
Ne kadar ışığım olursa olsun,
Hep karanlıkta kalan bendim,
Senin için ne yaparsam yapayım,
Okyanusun ortasında beni pusulasız bırakan sendin,
O heryere savrulduğum fırtınalı ve karanlık gecede,
Bu sefer sen pes ettin,
İstemedende olsa beni karaya çıkaran sendin,
Artık ne kadar derin,
Ne kadar karanlık,
Ne kadar fırtınalı olursan ol,
Yok bana etkin,
Sensiz hayat sonsuz bir ışık benim için ,
İnanır mısın artık küçük sulara seviniyorum halbuki okyanusa sahip olan bendim,
Bilinmezliklerin,
gel gitlerin,
Fırtınaların,
Bitmek bilmeyen dalgaların,
güneş ışığını bile yok edecek derecede karamsarlığın,
Ve ben,
Artık ayışığında bile parıldayan biri var,
Güneşi kendi getiren biri var,
Üzerinde salımla fırtınasız, dalgasız gidebildiğim biri var,
Okyanus aslında sonsuz ve derin değilmiş onu anladığım biri var,
Bilinmezliklerin gizem katmış sana aslında sen bir sığ su birikintisiymişsin,
Gülüşünde kendimi bulduğum biri var.