5000

Son Durağım
Ömür durağında hep yanyana aynı durakta
Aynı otobüsü bekleyen yolcuyuz biz
Aynı güzergahta yolculuk yapan
Aynı yolun yolcusuyuz biz

Hayat yolu yokuşunda zorlanirken çıkmaya
Elele tutuşup güç alırız biz
Ne yokuşlar çıksa da önümüze
Birbirimize can oluruz biz

Bazen ayak burkularak canımızı yaksada
Yokuş yolllarinda güçlükler çıkarsada
Ellerimiz kenetlenip hep daima birlikte
Bırakmadan yürürüz beraberce elele

Hayat insana hep şanslı davranmıyor
Bilemezsek kıymetini elimizde kalmıyor
Şansı değerlendirmeli kıymetini bilmeli
Beraber olduğumuzda her şeye gülmeli

Bizi Yüce Yaradan birbirimize yazmış
Alnimizda isimlerimiz varmış
Bu yalan dünyada bizi kavuşturup
Ahirete beraber yürümeye yol kılmış

Görünen o ki fazlasına akl ermez
Biz kulların aklı bu sırlara yetemez
Rabbimin birleştirdiği kullar ayrı gezemez
Sen alın yazım, alın yazınım senin

Seneler sonra aynı durakta buluştuk
Birbirimize geç de olsa kavuştuk
Geçmiş acılarımızı birbirimizle unuttuk
Aynı yolda yıllarca hep ayrı yürümüştük

Aynı yerde aynı durak bizim evimiz oldu
Bundan böyle hayatımızdaki acilar son buldu
İkimizin ömrüne aynı güneş doğdu
Alın yazım, alın yazınım senin

Bindiğimiz otobüs bizi nere götürse
Aldırmayip gideriz berabersek elele
Gideceğimiz yer olur güllük gülistan
Sevgimizle yeşerir bizim gönül bahçemiz

Gönül bahçemizde büyütüruz çiçekler
Onlar bize verirler türlü türlü yemişler
Sevgimizle büyütüp tatlı bahçemizi
Sesleriyle söyleriz şarkıları beraber
Betul Uyar