1000

Sessizliğin içinde yankılanır adın,
Karanlıkta hayalde görünür yüzün.
Her uyuduğumda rüyalarımda ararım,
Sensizliğin karabasan gibi çöker üstüme.
Gecenin sessizliğinde yankılanır kalbim,
Adını her nefeste yeniden fısıldar zaman.
Gündüzde kalabalıkta bastırır yalnızlığım,
Her aklıma gelişinde umutla dolar yüreğim.
Belki bir gün yağmur gibi yeniden akar,
Ve sensizliğim, suya hasret kuru toprak gibi kavuşur.
Bu hâliyle şiir hem duygusal bir kapanışa sahip hem de doğayla duyguyu bağdaştıran bir derinlik taşıyor.