100000

Sokak lambaları bir bir söndü yine
Karanlık çöktü, sustu şehir, daldı derine
Masada iki kadeh, biri hep yarım
Benim payıma düştü yine bu efkarım
Ceketini aldığın o kapı eşiği
Şimdi sanki bir uçurumun en ucu, en eksiği...

Dönmüyor geri, ne gençliğim ne o gülüşün
İçimde yangın var, dışımda buzdan bir düşüş
Zaman bir cellat gibi keserken nefesimi
Duvarlar yankılıyor, duyulmuyor sesimi
Gittiğin o yolun sonu yok, biliyorum
Ben her gece o yolda yeniden ölüyorum...

Takvimden düşen yapraklar seni getirmiyor
İçimdeki bu sancı, inan hiç bitmiyor
Yastığında hala saçının kokusu
En büyük korkumdu bu yalnızlık uykusu
Hangi limana sığındın, kimin gölgesindesin?
Ben bittim de, sen hala neden her yerdesin?

Dönmüyor geri, ne gençliğim ne o gülüşün
İçimde yangın var, dışımda buzdan bir düşüş
Zaman bir cellat gibi keserken nefesimi
Duvarlar yankılıyor, duyulmuyor sesimi
Gittiğin o yolun sonu yok, biliyorum
Ben her gece o yolda yeniden ölüyorum...