Ne vahalara bedelsin bu Sahra’da
Benim için bir uçmağa değersin
Gözyaşımdan ibaret bu ummanda
Bin defa da boğulsam değersin

Mukaddessin biliyorum, ellerinden anlıyorum susuyorum
Vaktiyle, aklımın olduğu zamanlar sen yoktun anlıyorum
Suyu bekleyen kuru toprak gibi özlüyorum
Susuyorum
Bilmiyorum, kaç yıldır tanrıdan seni diliyorum
Bekliyorum

Bir hayli uzak,kuytu bir pınarsın sen
muhtaçtır sana rengarenk çiçekler
Ne güller ne de zambaklarla birsin sen
Gönül koymasa tanrıdan da güzelsin

Ufukta kalmış gülen güneşsin
Aydınlatırsın kara koca cihanı
Sıcaklığın, eritir bu karlı dağları
Anlıyorum sen fazlasıyla rahmanisin

Seni görünce ağladılar bulutlar
Yağmur sandı yurdum insanı
Bilmezler ki seni, senin güzelliğini
Mütekebbir olan güzelliğini