50000

1Cİ VERSE:
Gecenin 4ü bu gözlerim. Kağıda gömülü sırr sözlerim. Tekrara düşen kayboluyor. Elim kaleme dert oluyor.
Derine işler kısa bitişler. Naz yapıyor uzun süreçler. Farza mecbur sabrediyor. Canım kanımı terk ediyor.

Fazla misal hikayeden. Çıkın artık himayeden.
Gücüm kendime yetsin. Ömrüm huzura yetsin.

Aslı faslı farketmezmiş. Önem veren göz görmezmiş. Ölüm yara dindirmezmiş. Ölü gezen ruha bir bak.
Kimyası bozuk saç tellere, Derisi çatlak sert ellere,
Rengi solmuş bu tene de, Yorgun düşen gözlere bak.

Sahte gülüş neye yarar?, yaraları yansıtır aynalar.
Beyaz giysiye ne gerek var?, karanlık ruhu sarmalar.
Yüzümü kime dönsem içinde hep bir şeytanlık var
Kaçsam gitsem bu şehirden, kalbim beyni yarqılar

Acıtırsa bu hayatta insanları tanımak,
Yerindedir bu kararım tek tabanca takılmak.
Saf niyetle kurban oldum zamanında gafilen.
Silmeliydim bu kağıttan yumuşaklığı acilen.


NAKARAT:
Yorgan altı çöküşler,
Sabah sahte gülüşler.
Soğudum artık gülüşten.
Isıtmıyor güneşler.


2Cİ VERSE:
Kulak çınlamasıydı bir bebeğin ah nalesi.
Bu günün taş yüreklisi geçmişin yorgun lanetlisi.
Asabi görünüşden belli mi ki hüzünlü duygularım?
Yabancı kimse anlar mı ki? Bozuktur uydularım.

Çiziklerle kaplı pilak aynı ritmde ilerler mi?
Largo hızda dönüp dursam, kimse bunu farkeder mi? Farklı yolda farklı kafa yörüngemi değişir mi?
Değiştirsem bu tarzımı, zihniyetler değişir mi?

Kinlisin sen diyen örtüştü. ego onunla ad bölüştü.
Verilen söze gölge düştü. İcraat tarihinde rüştü.
Böldü elleriyle imkanı, engel koydu yoluma, Çengel taktı boynuma. Yürü yürü bitiremedik biz bu yolu. Dikenli yolculuk, dost görünen korkuluk, buna inanan saf çocuk. gel boz artık bu pis oyunu.

Yalnızlık kaderimdi, imkansızlık kederim.
Cevapsız duyguları biriktirip dikerim.
Yalandan gülerim, görünmez bu eziyet.
Mutluluk yok bu ömürde, palyaçoyu taklit et.


NAKARAT:
Yorgan altı çöküşler,
Sabah sahte gülüşler.
Soğudum artık gülüşten.
Isıtmıyor güneşler.