5000

Senin ile beraber yolculuğa çıkalım
O güzel gözlerinse geceye ışık olsun
Issız karanlıklara gözlerinle bakalım
Sende kayıp benliğim kaybına aşık olsun

Ümidin pınarinda yıkanan kaygılarım
Aşktan bir tebessüme susayarak dolaşsın
Son kıymet bilişimde belirsin saygılarım
Sözcükler varlığını kutsayarak dolaşsın

Masmavi gökyüzünde bulutlanışım sana
Titrek titrek gözyaşım umuduma bulaşır
Çaresiz el açmaksa zor gelirmiş insana
Baksana her umduğum çıkmazlarda dolaşır

Ellerin yorgun yorgun sunar bana ilgiyi
Dökülür usul usul tepsiye konan kahve
Yazımı silmezmiydim bulabilsem silgiyi
Meğer garip bir aşkmış yediğim yasak meyve

Yani hayal dünyana gelişim boşa değil
Orada tecrübenin ekşi tadını aldım
Hangi yalan sevdaya ah gösterdiysem meyil
Pili bozuk saatten kendi ömrümü çaldım

Ağlak tebessümünde yitirdiğim bir şey var
Kırılgan kalemimden dökülen hisler belki
O hisler ki içimde durmaz kendini arar
Masmasum gülüşlerin hüznümü besler belki

Zaten o hüzünlere gark olmuş gidiyorum
Ellerimi tutuyor o küçücük ellerin
Belki de ilk defa sevmeyi tadıyorum
En sığ çukurlarım okyanus kadar derin

Esniyor hatıralar paket lastiği gibi
Anılar depreşiyor beynimin bir yerinde
Sensin hasta gönlümün bilinen tek tabibi
Gelmezsen azcık üşür donar kalırım bende

Ya da bir umut derim beklerim kör kuyunda
İlk nefesim olursun aşk rahminde doğarım
Çokça kirim birikmiş yıkanacak suyunda
Belki de mutsuzluğu düş dünyanda boğarım

Ne zaman çağırırsın bilmem hayal dünyana
Merak etme eli boş gelmem gelemem zaten
Küller bana dönmüşken ateşten yana yana
Az serinler giderim fazla kalamam zaten

Eski bir yaşanmışlık ah peşimi bırakmaz
Gönlünde unuttuğum pusulamı alamam
İçine gülüşünü kattığım gece beyaz
Ben eski gecelerin kucağında kalamam

Parlar çünkü içimde senden kalan ay yıldız
Güneş sonbaharları ümidimde kurutur
Baksana halimize yapayalnız kalmışız
Beni ya kara toprak ya varlığın avutur