​

Siliniyorsun rüyalarımdan
Böyle mi oluyor mazide kalmak
Ben hiç bilmem geride bırakmayı

Nasılda kandırıyor insan kendini
Ne kadar aç sevilmeye ki gözlerini kapatıyor her şeye
Oluyor muydu görmezden gelince, susunca, sineye çekince
Kalbi hissettiğini susturunca oluyor muydu
Olduğu yokmuş işte
Önce sevdiği vazgeçiyor insanın sesi yükselince
Kalbi dile gelince
Önce sevdiği dönüyormuş arkasını

Siliniyorsun ilmek ilmek
Kalbimden demeye çok erken
Zihnimden demeye gücüm yetmiyor
Gözyaşım sana akıyor hala bilirken bunu
İnsan bir kendine yalan söyleyemiyor
Oysa insan en çok kendine yalan söylüyor

Siliniyorsun azar azar her yerden
Kalbim el vermiyor artık aynı davaya
Ümidim tükendi onca şey sonunda

Siliniyor musun gerçekten
Gördüğümle hissettiğim yine aynı değil mi sayende
Hep böyle yapmadın mı bana
Bu yol boyunca
Şimdi de aynı işte
Gördüğüm başka, hissettiğim başka
Yine bir inkar, görmezden gelme, sineye çekme
Bu kez ilave bir şey var yine de, hakkını yiyemem
Sesin yok her şeyin yanında
Varken neydi şimdi ne diyor içim
Silmeye yaklaştığımızda asıl hikaye başlıyor