5000

Gecenin sessiz saatlerinde, yol gösterici ışığım seni düşünüyorum,
Ama bu boşlukta, çok uzaktasın,
Boş bir gidiş, burada kalmak.

Parmaklarımın arasından kaydın, esintideki kum gibi,
Beni kayıp bıraktın, anahtarlar arıyorum,
Geri çekilmenin ardındaki nedenleri çözmek için,
Ama sessiz gidişin yenilgiyi kabul etmiyor.

Ah, bu boş gidişler, ruhuma musallat oluyor,
Teselli edilmesi zor bir boşluk bırakarak,
Kucağının sıcaklığını özlüyorum,
Ama sen gittin, sadece izler bıraktın.

Anılar geçmişten gelen hayaletler gibi oyalanıyor,
Sevdiğimiz anlar, süremeyecek kadar güzel,
Yine de burada duruyorum, acıyla yüzleşiyor,
Sonsuz bir nakarat gibi yankılanan bir kalp ağrısı.

Parmaklarımın arasından kaydın, esintideki kum gibi,
Beni kayıp bıraktın, anahtarlar arıyorum,
Geri çekilmenin ardındaki nedenleri çözmek için,
Ama sessiz gidişin yenilgiyi kabul etmiyor.

Ah, bu boş gidişler, ruhuma musallat oluyor,
Teselli edilmesi zor bir boşluk bırakarak,
Kucağının sıcaklığını özlüyorum,
Ama sen gittin, sadece izler bıraktın.

Boşluklarda buluyorum gücümü,
Bırakmak zor da olsa,
Gideceğim her yola,
Vedanın bıraktığı yaraları sarmak için,
Ve göğe uzanacak gücü bulmak için.

Zaman geçtikçe acı dinecek,
Ama senin hatıraların asla saklanmayacak,
Kalbimde sonsuza kadar kalacaksın,
Saf, acıdan etkilenmemiş bir aşk.

Ah, bu boş gidişler, ruhuma musallat oluyor,
Teselli edilmesi zor bir boşluk bırakarak,
Kucağının sıcaklığını özlüyorum,
Ama sen gittin, sadece izler bıraktın.

Sen gitmiş olsan da, sahip olduklarımızın kıymetini bileceğim,
Boş gidişlere rağmen, güçlü ve mutlu kalacağım,
Çünkü aşkımızın tatlı sanatının yankılarında, teselli bulacağım kalbimi iyileştirmekte.