8000

Ölü , bir deniz
Hiç bilirmiydiniz hayatı
Anlamaya başladık dağlarda
Unuttuk motorları ne de kaygan yolları savrulduk kıyılara mavi bir rüya.
Beklerdik güneşi ay doruğa çıkınca x2 ne de çılgın bakardık sesleri duydukça.
Unuturduk zamanı yorgun geçen anıları, bulamayınca rotayı çalardık bağlamayı.
Ölü bir denizmiyiz hiç bilirmiydiniz dikenlerin acısını sevip gelirmiydiniz.
Sev dik biz kısacası gü neş i batırmayı,yollarda yaşamayı balıklarla boguşmayııı hayatlar bir it dalaşı yokuşlar sanki köpek tasması unutunca prangaları ara verdik taşımayı yüreğimizdeki acıları ayağimizdaki nasırları bıraktık arda kalanları sanmıştık vardığımızı.