​

Dün benim doğum günümdü, 

Bir yaşıma daha girdim. 

Ya da ömrümden bir yıl daha gitti. 

Bilmiyorum hangisi daha gerçekçi.  

Ama zaman akıyor işte, 

İnce bir kum tanesi gibi, 

Ürkek ve hevesli. 

Tutabilmek ne mümkün.  

Peki ya ne kadar kaldı? 

Ömür denilen kar tanesi. 

Bilebilmek ne mümkün.  

Zaten olması gereken bu değil mi? 

Sessizce yaşanmış dün, 

Çabucak geçen bugün, 

Ve sürprizlerle dolu onlarca gün.  

Hüzün değil mısralarıma dökülen. 

Ya da bir telaş. Sadece merak. 

Ama en iyisi çılgınca yaşamak.  

Aldanmadan, Aldatmadan, 

İnsanca yaşamak. 

Tabi yaşarken de hatırlanmak. 

Evet, dün benim doğum günümdü.

Bir yaşıma daha girdim. 

Ya da ömrümden bir yıl daha gitti. 

Bilmiyorum hangisi daha gerçekçi.  

Ama şu bir gerçek ki: 

Hatırlanmak güzeldi.