100

Yeşilinde , yaprağında boğulmuşum.
Bir ah çekimi uzaklaşmışım kökümden.
Dönmüşüm, yine toprağımla yoğrulmuşum.

Geceler vurmuş yüzüme ay karam benim.
Hilaline, dolunayına seyre doymuşum.
Yeni gün gelmez olmuş çehreme.
Kendi uçurumumdanda kovulmuşum.

Kuş olmuşum, kanat olmuşum.
Bir deli hayale vurulmuşum.
Göç etmişim, kalmışım, konmuşum.
Geçtiğim her yolda boş boş durmuşum.

Durulmuşum, susmuşum, konuşmuşum.
Bir çift söze yar olmuşum, yön olmuşum.
Garip hisle atılmışım boşluğa,
Hiç olmuşum, geç olmuşum, yorulmuşum.

Uzanan her ele dost olmuşum, çare olmuşum,
Karanlığına ışık , gecesine gün olmuşum.
Bir kere dara düşmüşüm.
El olmuşum, yel olmuşum, unutulmuşum.