​

(Derin bir bas vuruşuyla başlar, arkada puslu bir siren sesi)
Evet...
Kimsenin yürümediği yollar,
Kimsenin kurmadığı cümleler...
Hazır mısın?
(Verse 1)
Zamanın çarkına çomak soktum, dönmüyor artık geriye,
Sözlerim birer ok gibi, hedefi bulur her saniyede.
Gökyüzünü boyadım siyaha, yıldızları tek tek söndürdüm,
Kendi ışığımla parladım, karanlığı dize döndürdüm.
Kaldırım taşları şahidim, her adımda bir iz bıraktım,
Sıradan olan ne varsa yaktım, küllerinden bir taht yaptım.
(Chorus)
Bu ne duyulmuş bir nakarat, ne de görülmüş bir rüya,
Kelimelerim sığmaz artık bu daracık dünyaya.
Kimsenin yapmadığını yaptım, kuralı baştan yazdım,
Sessizliğin ortasında en büyük yankıyı kazdım.
(Verse 2)
Mürekkebim terimden, kağıdım ise demirden,
Korkuyu sildim attım, kurtardım ruhu esirden.
Rüzgar bile tersine eser, ben fısıldadığım an,
Gerçeklik bükülür önümde, durur o sonsuz zaman.
Kalemim bir kılıç gibi, kınından çıktı bir kere,
Zirve benim mekanım, bakmıyorum hiç yere.
(Outro)
(Ritim yavaşlar, sadece derin bas devam eder)
Kimse yapmadı demiştim...
Şimdi herkes izleyecek.
Kendi yolunu çiz.
Kendi sesini bul.