500000

Bir çakıl taşını aşmadı dünyadaki ağırlığın hayatmı yorgun ben mi yorgun yürümüyor artık kelimeler suskun.

Zannetme sana dargınım
Ben sana yine vurgun.
Kararsızlıklar içinde birer halkaydık.
Ama biz kıymet bilmeyip parçalandık.

Çarptım hüzünlerimi birbirine bölündü
göz yaşlarım.
Kapılardan süzülüp gece doldu odama
Beni güzel hatırla bunlar son satırlar sana .