​

Hoyrat bir mevsim başlar, yokluğunun içinde. 

Bir karanlık çöküyor, hüznümün gölgesinde. 

Ne zaman güneş batsa, bu son gecem diyorum 

Bir kasvet çöküyor ah… 

Sensiz gecelerimde. 

Ah etmem, ah boşuna, bitti artık bu rüya 

Hüznün son gecesini, yaşarım doya doya 

Ah etmem ah, ben sana, dönmem artık bir daha 

Sensiz geçen her güne, veda ettim ilk defa.