​

Sen yoktun
Ben var mıydım
Bir varmış bir yokmuş muydum
Kalbimde hiç olmuş muydun

Sen yoktun bir tanem
Dünya hep karanlıktı
İnan bütün hayatım
Kötü bir anıydı

Yolumu aradım yıllarca
Sende durdu pusula
Sen yokken canım inan bana
Herkes bir canavardı

İnsanlar acımadı
Yollar hiç yorulmadı
Karanlıklar kapımda
Hiç mi hiç sıkılmadı

Sen yoktun yanımda
Uzaktım baharlara
Yolumu bulamayan
Koca bir yanılgıydım


Kayboldum yıllar oldu
Acıdan dünyam durdu
Karanlıktı bulutlar
Farzet ışık senle doğdu

Sen geldin lal oldum
Çığlıktım sûkut buldum
Kanadı kalbim çok
Sen geldin umut doldum

Şimdi ruhum aydınlık
Gece bile yok karanlık
Güneşim sen oldun
Bundan böyle yok ayrılık

Sen geldin ruhum güldü
Kalbimde sızı dindi
Bendim büyük bir boşluktu
Sen geldin boşluk doldu

Şimdi

Yüreğimde var gökkuşaklar
Ruhum aydınlık ve bahar
Beynimde durdu fırtınalar

Senle asırlar aşabilirim
Dağları delip geçebilirim
Az gitmiş uz gitmiş olabilirim

Hiç birşey kötü olamaz
İnan bana
Masallar da vardır hayatta
Büyük bir masal olabiliriz

Sen vardın
ben yokmuydum
Masallardan korkmuşmuydun
Masal kadar güzel senle hayat

Yolumu bulmuşmuydum
Pusulam sen olmuşmuydun
Sen ona bak

Yolunda gitmese de hiç birşey
Karışıp birbirine girse de her şey
Önümde olsa da zifiri karanlık
İstiyorum yolumu sen aydınlat