6000

[Verse 1]
Altı yaş
Ne bekledin ki benden
Oyuncak isterken
Ağırlık verdin elime
Yıllar geçti
Kafamda aynı sahne
İntihar masaya geldi
Sonuç; nefes var
Içim gitmiş halde
Paramparça yaşıyorum
Aynaya bakmam artık
Gözaltım mor bir sır
Kimse sormaz “nerden kaldı?”
Baba yok
Evde erkek diye gölge var
Korumadı kimse beni
Korku büyüdü
Ben kavga kadar
[Chorus]
Paramparça yaşamak bu
Kendimi yerden topluyorum
Hayatı kukla gibi sürüklemektense
Hırçın olurum
Susmuyorum
Savunmayı küçüklükten öğrendim
Vurunca kötü olmuyorsun
Beni yaklaştırmam kimseye artık
Hep aynı karaktersiz kareler doluşur uykuma
[Verse 2]
Sevgi isterken
Sözler keser bilek gibi
“Abartma” dedikçe
Boğazıma düğüm
Diller kilitli
Büyüdüm
Içimde o çocuk
Dizinde yara
Elinde yok dokunuş
Sarılmayı bilmem ben
Tutunmayı öğrendim yumrukla
Korkunuş
Kavga dövüş yapınca
Canavar sanıyorlar beni
Oysa ben
Sadece kendimi tutuyorum dimdik
Seni değil
Yaklaşma diyorum
Gülüşünde bile hesap ararım
Çünkü bildiğim tek şey
En çok güvendiğin vurur
Ben de duvarım
[Chorus]
Paramparça yaşamak bu
Kendimi yerden topluyorum
Hayatı kukla gibi sürüklemektense
Hırçın olurum
Susmuyorum
Savunmayı küçüklükten öğrendim
Vurunca kötü olmuyorsun
Beni yaklaştırmam kimseye artık
Hep aynı karaktersiz kareler doluşur uykuma
[Bridge]
Ne sandın beni
Yıllarca sustum diye yumuşak mı kalbim
Kırık cam gibi içim
Keserim
Yaklaşma
Kendimi koruyabildiğim tek yerim bu
[Chorus]
Paramparça yaşamak bu
Kendimi yerden topluyorum
Hayatı kukla gibi sürüklemektense
Hırçın olurum
Susmuyorum
Savunmayı küçüklükten öğrendim
Vurunca kötü olmuyorsun
Beni yaklaştırmam kimseye artık
Hep aynı karaktersiz kareler…
Bugün ilk kez
Kendimi seçiyorum