500

Yine sabah oldu. Dalıyorum yanlızlığa. Yüzün bile hüzün aklımda kalan. Gidemem demiştin, bırakmam elini, kaybolur gidersin ama unutmaz insan. Duvarda ki saat ve yanlızlığımı ölçer, özledim desemde gelmeyecek o yar. İçim dolup taşar, öfke değil kar, gibi soğuk yüzünle o son bakan gözlerin çıkmaz aman aklımdab çıkmaz.