2499

Bir zamanlar her şey, masal gibiydi,
Ama o masalda sen, yalan söyleyen bir cadıydın.
İçim dolu kırık dökük, senle hatırladığım her an,
Bir başka yara, bir başka iz, kanayan her yan.

Beni kimse anlayamaz, senin gibi yoktur diyen,
Ama ne var ki, bir tek senin elinden kanar her şey.
Bitti dediğin yerden başlayıp, hep üstüme geldin,
Ağlamak yetmezken, düşlerim bile seni istemedi.

[Nakarat]
Yerimde sen olsaydın, belki de aynıydı
Gözlerimle kaybolan, hatıralarımı saydım
Söylediğin her yalan, içimi sarmadı
Sonsuz acılara, seninle ağladım.


Bir gün belki, döner misin diye bekledim,
Ama zamanla seni sevmenin acısını içimden atmadım.
Adını anarken, ellerim titrer hala,
Seninle geçen her anı, bir yara daha.

Sonsuza kadar yanımda olduğunu düşündüm,
Ama yalanlarla yürüdüm, her adımda seni kaybettim.
Şimdi ben buradayım.

Nakarat
Yerimde sen olsaydın, belki de aynıydı
Gözlerimle kaybolan, hatıralarımı saydım
Söylediğin her yalan, içimi sarmadı
Sonsuz acılara, seninle ağladım.


Bir çığlık, bir sessizlik, belki de huzur,
Ama her şeyde senin adın var, her şeyde senin yüzün.
Zaman geçtikçe, her şey soluyor, kayboluyor,
Ama ben seni her anımda hissediyorum, hala duyuyorum.

[Nakarat]
Yerimde sen olsaydın, belki de aynıydı
Gözlerimle kaybolan, hatıralarımı saydım
Söylediğin her yalan, içimi sarmadı
Sonsuz acılara, seninle ağladım.