​

saçlarının arasından gözlerinle bakıştım,
haberin olmadı.
rüzgar oynarken zülüflerinde,
rüzgarın ellerini kıskandım,
haberin olmadı.
sonra, o güne geri dönüp,
seni bir daha başlayan gecelerde,
göğüsümü sıkıştırarak açtığım sabahlarda aradım,
sana dokunmadan geçip gittim.

anlamı yoksa bir çocuk gibi tutturmanın  ağlamak artık,
ama ben seni isterim,
bil diye söylerim.

umudumu yaralama,
umduğum senden ötesi değil.
öyle yabancı uzağklığında durma,
en yakınım, bir tek seni tanırım..