1500

İlacı vardı da ben mi içmedim?
Bu dünyada mutluluk vardı da ben mi yok dedim?
Keşke bilmeseydim hiç adını,
Keşke tatmasaydım aşkını.
Şimdi unutamıyorum seni,
Beni bir kalemdesilip gidişini.
Hani sevgi güzeldi?
Benim yaşadığım neydi?

Şimdi duymak istemiyorum,
Gözlerimi kapattım görmek istemiyorum.
Belki de seninle bir daha karşılaşsak,
O eski duvara yaslanıp sarılsak.
Yeniden sever miydin beni?

Olmazlara inanıp, kendimizi ziyan ediyoruz.
Bu iğrenç çağda hergün başka bir yalancıya inanıyoruz.
Eğer yazmıyorsa vardır başka birisi,
Kalbindeki yeri dolduran yeni sevgilisi.
Unutmak lazım, onlar düşünmeden silerken.
Yeniden başlamak lazım, sahte bir şekilde gülümserken.
Ben belkide kalmak istemiyorum,
Fakat dünya beni tutmak için çok ısrarlı.