Zemini kuran aklım, basılan her adım planın içinde
Adımı karalamak isteyenin niyeti kalır dilinin ucunda, sesinin titremesinde
Yazdığım her satır tartılırken zamanın terazisinde
Benimle yarışanlar kaybolur cümlenin ağırlığında, anlamın derinliğinde

Sözü keskinleştirip bıraktım geceyle aramda bir mesafede
Kimlik arayanlar hâlâ aynaya bakar aynı cümlede
Bu yol eğilip bükülmez, çizgisi sabit kaderin elinde
Hedefim açık, sapma yok rotanın en dar yerinde

Hareketim hesaplı, refleksim birikimin içinde
Bu ses geçici heves değil, yılların geriliminde
Geriye dönmem, ardımda kalan tozun hikâyesinde
Her kelime damga vurur sustuğum anın sessizliğinde

Yaklaşanlar mesafeyi yanlış okur bakışımın sertliğinde
Ben susarken bile anlam taşır duruşumun şeklinde
Bu mücadele süs değil, ham gerçeğin kendinde
Adım anıldığında değişir ortamın dengesi, odanın ritminde

Bu frekans yükselirken denge yer değiştirir
Masadaki kartlar açılır, kalanlar eksilir

Kalemi tutan el titremez, kararın kesinliğinde
Her cümle keskinleşir suskunluğun geriliminde
Rakip sayanlar hâlâ lafın gölgesinde
Ben işi konuşmadan çözerim tavrımın sessizliğinde

İvme kazanan aklım durmaz engelin önünde
Bu hız hevesten değil, disiplinin temelinde
Kırılgan duranlar dağılır baskının şeklinde
Ben ayakta kalırım ağırlığın tam merkezinde

Söylediğim her söz yer bulur bağlamın içinde
Eğilip bakanlar kaybolur kalabalığın iç sesinde
Bu rota dar ama açık, tereddüt yok çizgisinde
Adım atılmış çoktan belleğin en derin yerinde

Kurgum sağlam, boşluk yok planın diziliminde
Dalgaya alanlar boğulur kendi sesinin gürültüsünde
Benimle ölçülenler eksilir terazinin bir kefesinde
Çünkü bu seviye heves değil, bedelin geçmişinde

Bu frekans yükselirken denge yer değiştirir
Masadaki kartlar açılır, kalanlar eksilir

Bu ses kalıcı, zamanla aşınmaz kolay biçimde
Ben çekilsem bile cümleler durur aynı biçimde