85000

Sessizliğin Ağırlığı

Yağmur damlaları sayar gibi
Saydım senle geçen günleri
Her biri bir yara, her biri bir iz
Kalbimde saklı tüm vedaları
Ellerimde tutamadım zamanı
Kayboldu giderken avuçlarımdan
Şimdi bakıyorum boş odalara
Sanki sen hâlâ oradasın yanımda

Sessizliğin ağırlığı
Çökmüş omuzlarıma bu gece
Senin adın dilimin ucunda
Ama söyleyemem kimseye
Yalnızlık soğuk bir yorgan
Sarıyor geceleri beni
Rüyalarımda hâlâ seninle
Uyanınca anlıyorum gerçeği

Fotoğraflara bakmaya korkuyorum
Gözlerin çok şey anlatıyor bana
O gülen yüzün, o masum bakışların
Şimdi birer hançer gibi batıyor
Sözler yetmiyor içimdeki fırtınaya
Ağlamak bile teselli olmuyor artık
Belki de kaybetmek buydu
Varken değerini bilememek

Sessizliğin ağırlığı
Çökmüş omuzlarıma bu gece
Senin adın dilimin ucunda
Ama söyleyemem kimseye
Yalnızlık soğuk bir yorgan
Sarıyor geceleri beni
Rüyalarımda hâlâ seninle
Uyanınca anlıyorum gerçeği

Keşke zaman geri dönse
Keşke o anı yaşamasaydık
Belki de hiç tanışmasaydık
Bu kadar acı çekmezdik
Ama kalp dinlemez ki mantığı
Sevmek bir tercih değil sonuçta
Sen gittin, ben kaldım ortada
Paramparça, yarım, eksik

Sessizliğin ağırlığı
Taşınmaz hale geldi artık
Senin adın son nefesim olacak
Unutmak istesem de yapamam
Yalnızlık benim kaderim oldu
Sarılıyor geceleri bana
Rüyalarımda bile yoksun artık
Gerçek acıdan daha acı bu