​

ansızın gelir çöker
acıların… Yalnızlığın hicranı
bitmez tükenmez bu duyguların sancısı
her gün yüzümü gösterir yalnızlığın aynası

mutluluksa eğer kurulacak cümlenin adı
kalbim dilsiz olur bildiklerini unutur
hep uzaktan yakından takip eder
alnızlığın ta kendisi

karanlıktan çalan büyük orkestra
herkes zanneder ki mutluluk şarkıları çalar
bilmezler bütün şarkılar yalnızlığın şanı için çalar
çünkü maestro yalnızlığın ta kendisidir artık