​

Dönüşü olmayan yollara girdim...
Nasıl olsa bekleyenim kalmamış...
Kumdan kale gibi suyla devrildim!..
Hatırâ dediğin eski masalmış..

Kaldırımda filizlenen çiçektim...
Döndüm yüzümü akşam güneşine...
Kimseler bilmez ne acılar çektim!..
Ölmeden düştüm azâp ateşine!..

Sevdim de sadece sevgi istedim...
Duyan olmadı sessiz çığlığımı!..
Bir pul kadar bile kıymet görmedim!..
Çoktan unutmuş herkes varlığımı!..

Anladım faydası yokmuş sözlerin..
Bağladım dilimi bir kördüğümle!..
Bakıp görmeyen perdeli gözlerin!..
Çözdüm bağlarını kırık gönlümle!..


Kitap ve kalemdir yalnız sırdaşım...
Tek yârenim oldu kelimelerim...
Bütün hesaplarımı kapatmışım!..
Mâzî de kaldı bütün hayâllerim!..

Kalmasa da bir yudum su verenim!..
Gözyaşlarım sulasın toprağımı...
Uğruna ömrümü tükettiklerim...
Kefen yapsınlar solgun yaprağımı!..

M.A. 04/04/2021