500

« SÖZÜN BİTTİĞİ YER »(SÜKÛT ZAMANI)

Sözüm fayda etmez, sükût zamanı...
Teslîm oluyorum, gözünüz aydın!..
Gözüm görmez artık, yalan dolanı..
Çünkü ölüyorum gözünüz aydın!..

Yok hükmündeyim ben, söz orucunda;
Kemik yerleştirdim uslanmaz dile!..
Mezarım sessizlik uçurumunda!..
Dilim demez gayrı bir kelâm bile!..

Fakat kalemime gücüm yetmiyor!..
Zihnimle söyleşip yazıp duruyor...
Ben yeter dedikçe karışma diyor!..
Kalem yazmaz ise kan kusar diyor!..

Bu nasıl kalem ki kelâm dinlemez?!.
Kağıt bulamaz da boşluğa yazar!..
Yazdığına yağmur rüzgar işlemez!..
Hased uğramayan kalplere sızar!..

Kalem ve kelamla zor imtihânım..
Kimse bilmez hâli pür melâlimi...
Bir yanım okyanus çöl diğer yanım!..
Yordu beni aldı tüm mecâlimi!..

Ben sözü bitirdim gitme vaktidir!..
Emânet sahibi beni bekliyor!..
Yakasız gömleği sırtıma giydim!..
Uzaklardan selâ sesi geliyor!..

M.A. 15/06/2019