500

« İNTİZÂR »

Gül kokulu gül tene, dokunmak bana hayal,
Sarmaşık saçlarını, savur da boynuna sal!..

O ceylan gözlerinin mahkûmuyum bi çâre;
Zehirli bir ok gibi vuruldum kirpiklere...

Efsunlu bakışlarla köle yaptın kendine;
Kalmadı hiç mecâlim kapıldım nîrengine!..

Nedir bu acziyetim, hem öksüzüm hem yetîm..
Kerem et yüzün göster, sona ersin hasretim..

Yandım da küle döndüm rüzgâr savurdu beni,
Çöl de kuru dikendim, güneş kavurdu beni...

Çorak topraklar gibi, kuru yapraklar gibi;
Muhtâcım bir damlaya merhamet ey sevgili..

Acı vermek mi arzun bu çilekeş meftûna?
Tükendim son ver artık bu gönül oyununa..

Şu perişân hâlime bülbüller ağıt yakar!..
Ne hâllere düşürdün beni ey gûl-î ruhsâr!..

Kalmadı hiç ümidim, baharlar uzak bana..
Güneş vurdu eridim, bu sevda tuzak bana..

Anladım aşk odur ki Allah için sevmekmiş!..
Mevlâ'ya teslîm olup yalan dünyayı terkmiş!..

Aşkın sırrına erdim bekleme artık beni..
Cennet gülleri derdim kazarsın makberimi!..

M.A. 11/02/2019