​

Kıta 1
Geceler üstüme yıkıldı, adını sayıklarken
Bu şehir beni tanır, sen giderken
Bir ben kaldım, bir de duvarlar
Onlar bile senden daha sadıklar
Kıta 2
Ben seni canımdan öte bildim
Sen beni bir heves diye sildin
Gözümde değil dünya, ün, para
Bir “kal” demen yeterdi aslında
Kıta 3
Anamın duası tutmadı bana
Yazılmış bu yalnızlık alnıma
Kader bile benden yüz çevirdi
Sen gidince her şey yarım kaldı
Kıta 4
Dostum dediğim masadan kalktı
Aşk dediğim beni bıçakladı
Ben yine gecelere söz verdim
Kim gelirse gelsin, seni bekledim
Kıta 5
Bir gün sorarlarsa “neden sustu” diye
Adını yazın mezar taşıma diye
Ben bu acıyla yaşamayı öğrendim
Ama sensizliği asla sevemedim