Kıta 1
Bu gece yine sokaklar sustu
Bir tek ay kaldı yanı başımda
Gölgen gibi peşimden geldin
Adını fısıldadı rüzgâr bana

Nakarat
Geceyle konuştum, seni anlattım
Kalbimi dinledi, beni anladı sanırım
Bir iz bıraktın ya, silinmez artık
Ben unuturum dedim, o sadece güldü ardımdan

Kıta 2
Saatler usulca yürürken
Zaman bile yoruldu benden
Bir umut sakladım içimde
Söylenmemiş bir şarkı gibi senden

Köprü
Belki başka bir baharda
Aynı gökyüzünün altında
Tesadüf ederiz
Ve hiçbir şey olmamış gibi susarız

Nakarat
Geceyle konuştum, seni anlattım
Kalbimi dinledi, beni anladı sanırım
Bir iz bıraktın ya, silinmez artık
Ben unuturum dedim, o sadece güldü ardımdan

[Kıta 1]
Bir bakışın yetti yine darmadağın olmama,
Aklım “git” dedi kalbim kaldı aynı durakta.
Ne kadar sustuysam o kadar bağırdım içimde,
Bu aşk beni yordu ama vazgeçemedim işte.
[Ön Nakarat]
Yanlış bir doğruydun belki en başından,
Ama ben sevmeyi senden öğrendim biraz da.
[Nakarat]
Git desem de kal diyorsun gözlerinle,
Kal desem de gidiyorsun sessizce.
Ben seni kalbimde bin kere bitirdim,
Ama her seferinde yine sana yenildim.
[Kıta 2]
Herkes bana “unut” diyor kolayca,
Sanki seni yaşamak bir anlık hevesmiş gibi.
Bu şehir üstüme üstüme geliyor akşam olunca,
Adın çalıyor her şarkıda inatla, bilerek gibi.
[Ön Nakarat]
Ne sen tam suçlusun ne de ben masum,
Bu hikâyede en çok aşk yoruldu, anladım.
[Nakarat]
Git desem de kal diyorsun gözlerinle,
Kal desem de gidiyorsun sessizce.
Ben seni kalbimde bin kere bitirdim,
Ama her seferinde yine sana yenildim.
[Köprü]
Bir gün gerçekten gidersem senden,
Arkamdan “keşke” deme ne olur.
Ben bu aşkı tek başıma da taşıdım,
Ama iki kişilikti, kabul et… bu doğru.
[Son Nakarat]
Git desem de kal diyorsun gözlerinle,
Ben bu savaşı kaybettim bile bile.
Aşk dediğin biraz cesaretmiş meğer,
Ben yandım… sen izledin uzaktan sadece.