​

Ne kadar şiir ne kadar söz var eylüle dair

hüzün kokulu hüzün yüklü

sararan yapraklar hüzün dökmüş üstüne

eylülün adı olmuş hüzün mevsimi.

eylül ayı gelince giyeriz hüzünlerimizi bizde

sanki bu bir mecburiyetmiş gibi.

ruhumuz bile hüzne düşer sessizce

ortak oluruz sanki eylülün hüznüne.

sararan yapraklar bir bir düşerken dallarından

yalnız bırakmayız eylülü hüznüyle

bizde düşüşlerimizi hatırlarız belkide

kimbilir eylülün derdide belki budur hüzünle

ah be eylül nedir ki suçun hep hüzünle anılırsın

bütün hazanlar sendeee bütün hüzünler sende

acaba haksız yeremi suçlanırsın be eylül..

suç dökülen yapraktamı yoksa sendemi söyle