5000

Son Durağım 

Ömür durağında hep yanyana aynı durakta 

Aynı otobüsü bekleyen yolcuyuz biz 

Aynı güzergahta yolculuk yapan 

Aynı yolun yolcusuyuz biz 

Hayat yolu yokuşunda zorlanirken çıkmaya 

Elele tutuşup güç alırız biz 

Ne yokuşlar çıksa da önümüze 

Birbirimize can oluruz biz 

Bazen ayak burkularak canımızı yaksada 

Yokuş yolllarinda güçlükler çıkarsada 

Ellerimiz kenetlenip hep daima birlikte 

Bırakmadan yürürüz beraberce elele 

Hayat insana hep şanslı davranmıyor 

Bilemezsek kıymetini elimizde kalmıyor 

Şansı değerlendirmeli kıymetini bilmeli 

Beraber olduğumuzda her şeye gülmeli 

Bizi 

Yüce 

Yaradan birbirimize yazmış 

Alnimizda isimlerimiz varmış 

Bu yalan dünyada bizi kavuşturup 

Ahirete beraber yürümeye yol kılmış 

Görünen o ki fazlasına akl ermez 

Biz kulların aklı bu sırlara yetemez 

Rabbimin birleştirdiği kullar ayrı gezemez 

Sen alın yazım, alın yazınım senin 

Seneler sonra aynı durakta buluştuk 

Birbirimize geç de olsa kavuştuk 

Geçmiş acılarımızı birbirimizle unuttuk 

Aynı yolda yıllarca hep ayrı yürümüştük 

Aynı yerde aynı durak bizim evimiz oldu 

Bundan böyle hayatımızdaki acilar son buldu 

İkimizin ömrüne aynı güneş doğdu 

Alın yazım, alın yazınım senin 

Bindiğimiz otobüs bizi nere götürse 

Aldırmayip gideriz berabersek elele 

Gideceğimiz yer olur güllük gülistan 

Sevgimizle yeşerir bizim gönül bahçemiz 

Gönül bahçemizde büyütüruz çiçekler 

Onlar bize verirler türlü türlü yemişler 

Sevgimizle büyütüp tatlı bahçemizi 

Sesleriyle söyleriz şarkıları beraber