​

Kalmamış heves, sönmüş yürekleri, 

Hâyâl oldu,.düşleri, dilekleri, 

Yaşatmadı canından çok sevdikleri, 

Aldattı, ne yazık gönül verdikleri.. 

Doğmaz gönüllerinde bir güneşi, 

Söner mi hiç kalp de elem ateşi.. 

Gülmeyi unuttular, ağlamaktan, 

Sevmeyi unuttular, aldanmaktan.. 

Hayatın kahrını çekerler durmadan, 

Yaşayabilirler mi hâyâl kurmadan.. 

Kendi kaderlerine için için ağlarlar, 

Kalplerinde bir parça koparır yıllar.. 

Gülemezler,.. 

Gülemezler.. 

Gönül verip, sevemezler.. 

Bir de, yokluğun içinde, 

'Bak mutluyum' diyemezler.. 

Karanlık gecelerin sabahı olmadan, 

Kısacık ömürleri zamanla dolmadan 

Sabahlara kadar, yanıp da kahrolmadan, 

Gülemezler,.. 

Gülemezler..