250000

Adının sesli okunuşu,
Kulaklarımda dünden kalma bir tını...
Mezopotamya’da akşam yemeği,
Soğuk duvarları örtünüp uyumak!
Sabahlarda gözlerimden yaşlar sağmak,
Kaderi yaşama fikri...
Delilik bu!..
Rahat bıraktım duyguları,
Uzaktan bakıyorum;
Yapamadıklarım arasında dolaşan kendime.
Parkedeki derin çizikler gibi gençliğim,
Zaman istemediğim bir yolda geçiyor.
Ben! Oyalanıyorum,
Kapanıyor kapılarım.
Siliniyor kulaklarımdan Süslü Matmazel,
Arkasında unufak olmuş kırıntı hayaller!
Sen! Sev seni bundan sonra!..
Benim ellerimde yüzüm,
Kusursuz ve de çirkin;
Eşiğindeyiz ikimiz de solan güzelliğin!
Hasretler özlemlerle avunur bilmediğim diyarlarda,
Ruhumda alışılmış bir acı!..
Adımlarım yorgun,
Doğurmuyor artık umutlarım!..
Bir gülüş ki aklımda tüm kutsalım!..
Duvarları olan kadın,
Beyhude kovmaların;
Yalnızlığının yanına adımı yazdım.
Ben! Tozlu coğrafyada bir mösyö,
Dünyası altında ayaklarının...
Merdivenler yok önümde,
Korkutuyor basamakların...