“Sevmekmiş cezam, düştüm ortasına,
Toplasam eksik, yetmiyor sana.
Üstümüzde mavi gökyüzü, altında ben;
Eylül iner yine sessizce camıma.

Adını dedim, sustu sokaklar.
Gece tanrı, içimde sorular.
Sefil ruhumun yok bir durağı;
Sen gidince eksildi dünyam.

Aklım Ayten, kalbim Eylül,
Gelmeyen yollar, bitmeyen gün.
Söyle Tanrım, neden bu hüzün?
Sevmek mi suç, yoksa biz mi sürgün?

Rüzgârlar eser, taşır adını,
Bir sevilme çığlığı geceyi aşar.
Ederim ucuz, kırıldım çoktan;
Kalan ne varsa senden, içimde yangın.

Aklım Ayten, kalbim Eylül,
Gelmeyen yollar, bitmeyen gün.
Söyle Tanrım, neden bu hüzün?
Sevmek mi suç, yoksa biz mi sürgün?

Ve penceremde yine Eylül…”