Vazgeçmem
Tehlike neonların altında kaybolmuş bir silüet
Taş sokaklar nemli, üzerimde şehrin laneti
Camda buğ, içeride dumanın zehirli daveti
Bir hiç uğruna tükendim, bu yorgunluğun hikmeti
Camda buğ, içeride dumanın zehirli daveti
Bir hiç uğruna tükendim, bu yorgunluğun hikmeti
Yanında olmak isterdim soluduğun havada
Kalbinde bir sızı, arafta kalmış bir sevda
O boşlukta yine mutluydum ben
Reddedilmek ne ki aşktan vazgeçmem
Dumanlı barlardan, karanlık sokaklardan
Hiç kimse sevmesin, ben...
Hiç kimse sevmesin, ben kendimden vazgeçmem Ben kendimden vazgeçmem Ölmek kolaydı aslında bir ailen olmasaydı
Hesaplar, borçlar omuzumdaki yük olmasaydı
Sorgulama bu hayat kim bilir ne zaman biter
Belki yarın o yatakta sessizce veda eder
Hiç kimse tarafından sevilmemek bu dünyada
"Madem bitti" diyorsun, ne işin var rüyalarda?
"Madem bitti" diyorsun, ne işin var rüyalarda?
Rüyalarımda...
Rüyalarımda...
Oksijenimde...
Sıkıldım...
Bitti...
O boşlukta yine mutluydum ben
Reddedilmek ne ki aşktan vazgeçmem
Dumanlı barlardan, karanlık sokaklardan
Hiç kimse sevmesin, ben...
Hiç kimse sevmesin, ben kendimden vazgeçmem Ben kendimden vazgeçmem Vazgeçmedim...
Hadi git...
Sadece yorgun...
Sadece yorgun...
Gölgeler...