🎵 KIRMIZI ÇİZGİ

Kıta 1
Sokağın ucunda kaldı ayak seslerin,
Duvarlar ezberledi susuşlarımı.
Bir kibrit çaktım eski bir takvime,
Yaktım dünün bütün alışkanlıklarını.

Masada yarım kalmış iki fincan,
Biri sen, biri benden arta kalan.
Saatler dönüyor aynı yere,
Ben dönmüyorum artık o zamana.

Ön Nakarat
Ne geri gel, ne de kapımı çal,
Bazı hikâyeler kapanır bir anda.
Adını silmedim, başka bir şey yaptım:
Seni artık kendime anlatmam.

NAKARAT 🔥
Benim kırmızı çizgimdin, geçtin üstünden,
Şimdi kendi yolunu bul, çık önümden.
Bir zamanlar dünyam dediğim o şehirde,
Sana ayrılmış tek bir sokak bile yok bende.

Ben kül olmadım, yangını değiştirdim,
Kendi ellerimle kaderimi çevirdim.
Sen beni kaybettin, ben kendimi buldum,
Şimdi son ses açın — ben yeniden doğdum!

Kıta 2
Telefon sustu, perdeler açıldı,
Sabah yüzüme başka türlü baktı.
Aynadaki kadın hâlâ bendim ama,
Gözlerinde senden eser kalmamıştı.

Bir şarkı çaldı eski radyoda,
İsmini duydum sandım bir an.
Sonra güldüm kendi kendime,
Meğer insan alışıyormuş yokluğuna.

Köprü
Bana bıraktığın o boş koltuğa
Artık başka bir hayat kuruluyor.
Sen dünün içinde küçülürken,
Benim önümde yepyeni yollar açılıyor.

FINAL NAKARAT 🔥🔥
Benim kırmızı çizgimdin, geçtin üstünden,
Şimdi kendi yolunu bul, çık önümden.
Bir zamanlar dünyam dediğim o şehirde,
Sana ayrılmış tek bir sokak bile yok bende.

Ben kül olmadım, yangını değiştirdim,
Kendi ellerimle kaderimi çevirdim.
Sen beni kaybettin, ben kendimi buldum,
Şimdi son ses açın — ben yeniden doğdum!

OUTRO
Dün bendin…
Bugün bir hikâyesin.
Yarın adını bile hatırlamam.