Yaktım bir sigara daha sönen umutlarıma,
Attım gençliğimi onun için bir kenara.
Gece gündüz demedim,
Yastığa başımı hiç değdirmedim.
Çaba demek emek demek,
Ben bir başıma yaptım her şeyi.

Altımdaki motor için yemek yemedim,
İki saatlik uykuyla günü bitirdim,
Ayaklarım yara oldu,
Ciğerlerim sigaradan soldu.
Sonra başardım bazı şeyleri,
Hastalıklarım çıktı bir sürü yeni yeni.

Her gittiğim doktor dinlen diyor bana,
Bakıyorum cebime, lazım bana daha fazla para.
Onlar eğlendiler arkadaşlarıyla.
Ben kaldım bir başıma.

İki aydır gözüm seyiriyor.
Maalesef ki hiç geçmiyor,
Her yorgunluk bunu tetikliyor.
Deli gibi duruyorum uzaktan.

Çaba demek emek demek,
Ben bir başıma yaptım her şeyi.
Gitmedim bir gün geri,
Bizde hep tam gaz ileri.

Mutlu etmem lazım onu,
İçimdeki çocukluğumu.
O yüzden çalışıyorum yine,
Acı çeker bir şekilde.

Benim bağım yok kimseyle,
Gideceğim işim düşerse yine kendime.
Gurur duyuyorum benliğimle.
Muhtaç değilim onlar gibi,
İstemedim yardım elalem gibi.

İşte bu yüzden yalnızım,
Hep bir başımayım.
Ama mutluyum ben ya,
Üzülmüyorum artık yaşananlara.

Kafada kurmamak lazım,
Artık hep ileriye koşacağım.
Çünkü lazım bana inanç,
Gençler için yeni bir amaç.