Boş belirsizlikler,
Beni senden iterler,
Sevgi dolu sözlerin,
Değiştiriyor zihnimdeki ilk algını,
Her gün sorguladım “Böyle biri var mıydı?”
Ölmüş bir adamın şarkısını dinliyorum,
Sanki seninle bir masada oturuyorum.
Kandırıkçısın, bolca gıcıksın.
Biraz olsun sevinmiştim,
Şimdi üzülüyorum.
Düştük yine keder yoluna,
Bir başına kalmaya,
Sonra diyorum, sen ne zaman iyi oldun?
Ruhum daima sessizdi,
Daha çok sensizdi.
Şimdi kaldım yine eskisi gibi,
Hiçbir şey değişmemiş aslında,
Ben hep aynı yerdeymişim.