Zihnim duruyor her gece,
Hep aynı saat aynı yerde.
Bir başıma kaldım şu efkar masasında,
Kurtla kuzunun arasında.

Zorluklardan sana sığınayım istedim,
Saçımı okşamadın, beni ateşe attın.
Sevdiğini sandığım her an için bir sigara yaktım.
Küllüğüm doldu taştı da yutkunamadım.

Bizim aşkımız yalanmış,
Onca söz boşaymış.
Kurduğumuz hayallerin hepsi kolpaymış,
Sen gittin, beni de yerle bir ettin.

Düşmanlarım vardı, anımı kollayan,
Dostlarım oldu, haberini yollayan.
Şimdi hepsiyle aynı masadayım,
Acılarımla başbaşayım.

Bakma hiç geriye, ben değilim orada,
Kalmadı halimden eser, noldu bu adama?
Sensizlik yaramadı bana,
Yine de istemiyorum seni.

Senle olmak eşittir kafama sıkmama,
Artık ağlamam beni aldatmana,
Göz yummam artık yaşananlara,
Ben artık aptal değilim kanmam o ucuz numalarına.

Savundum seni herkese,
İsmini andırmadım kimseye,
Artık bende almam ağzıma o lanetini,
Etmem o sevgi yeminini.


Kahpesin, dost ayağına kana sızarsın,
Sonra da dostunu yakarsın.
İnsan olmayı bilmezsin,
Namuzsuzun tekisin.