Güneşin bir kez olsun benim için doğmasını bekledim, ama o güneş hiç doğmadı.

Selam karanlığa, ve içimdeki koyu karanlıklara.
Benim güneşim battı beklemiyorum tekrar yeni 1 doğuş.

Umut kırıntıları etrafa saçıldı. Benim parçalarımdı o. Artık dönülmez yolların başında, gökyüzünün ortasında, okyanusun dibinde dağların zirvesinde ruhum her yerde. Artık güneşin doğmasını beklemiyorum, benim kıyametim koptu güneşim doğudan değil batıdan doğdu.

Ben kaybolan, saçılan, kırılan, vurulan, yakılan kurban edilen bir ruhum.

Beni bulmak istersen ki beni bulman çok zor artık. Benim her bir zerremi çağır çünkü parçalanıp dağıldım, toplanıp gelmem zaman alır.

Hoşça kal...

Başka bir evrende