YARADANIN EMANETİ

Yeniden gelirsin sandım.
Gönlüne kefildim.
Bu hayatın efkarı çekilmez.
Sensiz canım dedim.

Evimde mazisi
Görsen bu eserini.
Bana düşmez belki ama.
Sövdüm birdaha.

Yana yana tutuştum sen diye görmedi gözlerin.
Bile bile kabullendim koymadı bitmeyen sözlerin.
Gölgende ısındım sen en güzel nazımdın.

Saya saya bitiremedim gittiğin eylülün ikisini.
Dağa taşa haykırdım o gelecek yaradanın emaneti.
Heryerde izindim günahımı aldın tükendim.