Nakarat:
Yalnız kalmadım, içimdeki fırtına,
Bir zamanlar kaybolan, şimdi geri dönen bir iz.
Gözlerimdeki yangın, beni unutmaz,
Geçmişiyle barıştı bu kalp, şimdi ayakta.
1. Kıta:
Yaralıydım, sustum, kimse bilmedi,
Düşlerimde kaybolan, bir zamanlar bizdi.
Her adımda, bir parça daha kırıldım,
Ama bu şehirde, kendimi buldum.
2. Kıta:
Geceleri saymadım, hep kaybolan saatler,
Sonsuza kadar bekledim, belki bir gün gelirler.
Ama şimdi, karanlıklar bana dost oldu,
Bir zamanlar kaybolduğum, şimdi evim oldu.
Nakarat:
Yalnız kalmadım, içimdeki fırtına,
Bir zamanlar kaybolan, şimdi geri dönen bir iz.
Gözlerimdeki yangın, beni unutmaz,
Geçmişiyle barıştı bu kalp, şimdi ayakta.
Köprü:
Sonsuz yolculuk, sadece içimde başlar,
Bir gün uyanırım, belki o zaman anlarsın.
Yüklerim ağır, ama bir adımda biter,
Kendimle barıştım, ben artık kaybolmam.
Nakarat (tekrar):
Yalnız kalmadım, içimdeki fırtına,
Bir zamanlar kaybolan, şimdi geri dönen bir iz.
Gözlerimdeki yangın, beni unutmaz,
Geçmişiyle barıştı bu kalp, şimdi ayakta.