Seherlerde çıkar gezip dağlardan Düzlerine akan bir ceylan eyler Ürkek ürkek bakar süzüp dağlardan Gözlerinden yakan bir ceylan eyler. Yerlerde ot arar gözü var gökte Meledikçe çınlar sözü var gökte Gece binler parlar yüzü var gökte İzlerinden çıkan bir ayan eyler. Ceylan gözlerine sürme faslından Kudret kalemini çekmiş aslından Dağlarda güzellik tekmiş neslinden Yüzlerinden akan bir hayran eyler Seke seke koşar yollar üstüne ılgıt ılgıt esen yeller üstüne Misk-i amber saçıp yollar üstüne Özlerinden kokan bir beyan eyler.

Yar gülüp yüzünde güller açarken Gönül Dağı esip solmasın güller Eyyub Nebi misal bedene düşüp Dert verip de böğrü delmesin yıllar. Yanardağlar yanar, bağr-ı dağlarmış Yürekleri yakan Ağrı dağlarmış Sevda yükü konan bağrı dağlarmış Sırt verip de ağrı bulmasın kullar. Bir güzel yüzünden çekilir eza Cilvesi, nazları olmasa cefa Kasıp kavurdukça kılarsa sefa Sert vurup da bağra dolmasın yeller.

Kara gecelerde gözlerken güzel Gönül sarayıma baktı bir güzel Göklerde ararken yerlerde buldum Gönül sarayıma aktı bir güzel. Yanardağlar gibi yanar yüreğim Bağra kor alevler döktü bir güzel Kasıp kavurdukça söküp yüreğim Gönül sarayımı yıktı bir güzel. Bilinmez yurtları kılıp tüneği Yüreğime acı ekti bir güzel Uzaklardan kokup gelen küleği Gönül sarayımı yaktı bir güzel. Gurbet eller olup eşip toprağım Mezarım eyleyip soktu bir güzel Hasret yeller gibi esip yaprağım Gönül sarayımdan döktü bir gazel.

BİR GARİP Bunca yıl çektim her şeyin kahrını Kimse bilmez bilemez yaşadığımı Genç yaşta yüklendim rıhtımımı Şimdi olmuşum GARİP Şimdi olmuşum GARİP Olmuşum bir GARİP Adam sandıklarımı hep yitirdim Dost bildiklerim hiç göremedim Hani herkesin gözünde ben zengindim Şimdi olmuşum GARİP Şimdi olmuşum GARİP Olmuşum bir GARİP Hayat vurdu beni her yönden Tanır oldum herkesi ta gözünden Acımasız dünyanın elinden Çek kurtar beni TANRIM Çek kurtar beni TANRIM Kurtar beni TANRIM

Ademoğlu düşüp dünya ardına Kulak verme vuran yüreği yoktur Adım atıp girme viran yurduna Gönül verme tutan direği yoktur. Gece aşktan gündüz meşkten dönerken Kor alevler küle dönüp sönerken Bağrındaki yatan köşkten inerken Gönül yıkma yeten tüneği yoktur. Kervan gelip konar yıllar hoş imiş Bir gün devran döner mevsim kış imiş Katar katar yollar dünya boş imiş Gönül yakma tüten yüreği yoktur. Alem gerçek dünya yalan dünyaymış Kulu dertten derde salan dünyaymış Pençe atıp yürek alan dünyaymış Gönül kırma tutan bileği yoktur.

Tutkunum tutkunum sana Beni beni anlasana Sevgimin merhametini Kullanıpta durmasana Hep süründürdün sen beni Terkedipte gittin beni Gözümün feri kalmadı Ah edipte yaktın beni Sen benim gözümün nuru Ömrümün uzunca yolu Bunca derdi bunca yılla Senin için yaşar oldum Gel benim alın yazım Ömrümün tek karbeyazı Yazımı kışa çevirme Canımın tek can yoldaşı