3000

Gece inerken şehrin yorgun omzuna
Sessizlik sızıyor odamın boşluğuna
Eski bir şarkı takılmış plağın ucuna
Dönüp duruyor, tıpkı aklımdaki hatıralar gibi

Yağmurun parmak izleri var penceremde
Sanki biri dokunmak istemiş gizlice
Adım seslerin yankılanıyor hâlâ içimde
Sustukların birikmiş, dökülmüyor kelimelere

Yarım kalan bir masalın son sayfasındayım
Ne gidebiliyorum ne de kalabiliyorum
Zamanın durduğu o tozlu aynadayım
Kendimi ararken hep seni buluyorum

Sokak lambaları titrerken rüzgârda
Gölgeler dans ediyor ıssız sokaklarda
Bir umut saklıdır belki uzaklarda
Ama ben kayboldum bu dilsiz duraklarda
Yıkılmış duvarlar, kapanmış kapılar
Yüreğimde dinmeyen o eski sızılar
Yazılmamış mektuplar, söylenmemiş sözler
Geçer diyorlar ama bitmiyor bu izler

Yarım kalan bir masalın son sayfasındayım
Ne gidebiliyorum ne de kalabiliyorum
Zamanın durduğu o tozlu aynadayım
Kendimi ararken hep seni buluyorum

Hep seni buluyorum
Camdaki izler silinse de
İçimdeki yangın sönmüyor
Sönmüyor