15000

KÜLLERİMDEN
INTRO
Gece sustu, ben hâlâ ayaktayım,
Kaybettiklerimle hesaplaşmaktayım.
Beni bitirdiler sandılar,
Ben daha yeni başlamaktayım.
NAKARAT
Düştüm ama kalktım, yine yoluma baktım,
Kırıldı kanadım ama göğe kanatlandım.
Beni yakan ateşten kendime ışık yaptım,
Küllerimden doğdum, ben yeniden başladım.
Düştüm ama kalktım, kimseye el açmadım,
Yolumu kaybetsem de kendimden vazgeçmedim.
Bugün sessizim ama yarın duyulacak adım,
Küllerimden doğdum, daha bitmedi hayatım.
1. KITA
Bir zaman cebimde umut bile yoktu,
Gülen yüzlerin arkasında hesap çoktu.
Yanımda sandıklarım yol ayrımında yoktu,
Ben yalnız kaldım ama içimde biri çoktu.
Her yara bıraktı kendine bir iz,
Her düşüş öğretti bana nasıl kalkılır.
Bazen susmak gerekir, duyulmak için,
Bazen kaybetmek gerekir kazanmak için.
Aynaya baktım, “Devam” dedim kendime,
Kimse inanmasa da inandım geleceğime.
Taş koydular önüme, yol yaptım hepsine,
Dün beni küçümseyenler bugün bakar peşime.
Ben şöhret için değil, iz bırakmak için,
Boş sözler için değil, sözümün arkasında durmak için.
Hayat bir sınavsa kalem benim elimde,
Son noktayı ben koyarım kendi hikâyemde.
PRE-HOOK
Gece uzun olabilir, sabah mutlaka doğar,
İnsan kendini bulunca bütün dünya susar.
Beni kaybettim sananlar, bir gün görecek,
Bazı insanlar düştüğünde değil, kalktığında büyür.
2. KITA
Şimdi önümde yollar, arkamda yıllar,
Her adımımda geçmişten kalan izler var.
Bana “Olmaz” dediler, ben “Olur” dedim,
Çünkü insan önce kendine inanmalı.
Para gelir gider, alkış diner bir gün,
Gerçek olan kalır, gerisi sadece gürültü.
Ben geceler boyunca kendimle savaştım,
Sabah olduğunda kendimi yeniden kazandım.
Dost dediğin zor günde belli olur,
Sahte yüzler ışık sönünce kaybolur.
Ben karanlıkta kendi ışığımı yaktım,
Kimse elimden tutmadı, kendi elimden tuttum.
Şimdi her nefeste biraz daha güçlüyüm,
Dün olduğum adamdan bugün daha büyüğüm.
Yolum uzun, önüm açık, geri dönmem,
Kaybetsem bile yeniden denerim, çünkü ben böyleyim.
BRIDGE
Bırak konuşsunlar...
Onlar senin geceni bilmez.
Hangi savaştan çıktığını bilmez.
Kaç kere düştüğünü bilmez.
Ama sen biliyorsun.
Ve hâlâ buradaysan...
Hikâye bitmedi.
FİNAL NAKARAT
Düştüm ama kalktım, yine yoluma baktım,
Kırıldı kanadım ama göğe kanatlandım.
Beni yakan ateşten kendime ışık yaptım,
Küllerimden doğdum, ben yeniden başladım.
Düştüm ama kalktım, kimseye el açmadım,
Yolumu kaybetsem de kendimden vazgeçmedim.
Bugün sessizim ama yarın duyulacak adım,
Küllerimden doğdum...
DAHA BİTMEDİ HAYATIM.