700

Karanlıktan ışığa yürüdüm tek başıma
Kimse yoktu yanımda, alıştım yalnızlığa
Düştüm kalktım, yazdım kaderi tekrar başa
Şimdi adım duyuluyor sokaklarda yavaşça
Karanlıktan ışığa, içimde fırtına
Beni ben yapan şeydi bu acı hatıra
Bırak konuşsun herkes, ben yoluma bakarım
Zincirleri kırdım artık geri dönmem asla

Soğuk gecelerde büyüdü bu hayalim
Kimse inanmadı, sustu hep etrafım
Cebimde umut vardı, param yoktu ama
Yine de düşmedim, yürüdüm inatla
Sokaklar öğretir sana gerçek hayatı
Kim dost kim düşman anlarsın vakti
Bugünlerim dünden daha ağırdı belki
Ama pes etmedim, yazdım kendi şarkımı


Şimdi mikrofon elimde, sahneler benim
Eskiden susardım, şimdi herkes dinler beni
Yaralarım iz oldu, ama güç verdi bana
Karanlıktan doğdum, ışık oldum hayata
Satır satır yazdım içimdeki savaşı
Her kelime gerçek, yok bunun yalancı tarafı
Eğer düşersen kalk, kimse tutmaz elini
Kendi yolunu çiz, silersin geçmişini