​

Yıldızlar düşerken gökyüzünden,
Ben yalnızlığımla baş başayım.
Gecenin sessizliği sararken etrafımı,
içimdeki hissiyatla yoldayım.

Gözlerim uzaklara dalıyor,
Anılar geçiyor aklımdan.
Bir rüzgar eser gibi içimden,
Sensizliğin hüznü doluyor içime.

Yollar boş, sokaklar sessiz,
Adımlarım yankılanıyor uzaklarda.
Bir umut ararken kayboluyorum,
Gelmeni beklerken her anımda.

Belki de yalnızlıkla dost oldum,
Geceleri meşk eder oldum.
Ama içimde bir yerde umut var,
Bir gün gelir, bu yalnızlık biter.

Yıldızlar hala parlıyor gökyüzünde,
Ben hala yalnızlığımla savaşıyorum.
Ama bilirim ki bir gün geleceksin,
O zaman yalnızlık sona erecek.