15000

Yağmurların ardından geldi güzelliğin esintisi,
Mutlu geçen günlerimin en güzel kesitisin.
Nedir yârim benim canımdan istediğin?
Sevgim var senden sakladığım, gizlediğim.

Mutlu olalım diyorum, hâlâ aldırmıyorsun,
Düşürdüğün yetmiyor, bir de kaldırmıyorsun!
En ufak söylediğim söze bile darılıyorsun,
Anladım, sen benim sevgimle yoruluyorsun.

Sevgin bana yürümeyi öğretti, artık koşarım,
Senin uğruna engin denizleri bile aşarım!
Sanma ki seni sensiz satırlarda yaşarım,
Unutma, sen giderken ben mezarımı kazarım.

Güzel günlerimizi bir toprağa gömer misin?
Sen de beni unutup başkalarına gider misin?
Giderken düşün arkanda bıraktığın umutları,
Şimdi izle sana ben gibi bakan suratları.

Yüzünü görmeme engel oluyor geceler,
Yokluğunda kalbim bu sözleri heceler.
Ama dur hâlâ aklımda yüzün unutmadım,
Kalbim hâlâ sağlam, sensizlikle kurutmadım!

Gökyüzüne baktığımda arıyorum yıldızımızı,
Kalbimde geçmiyor sensizliğin sızısı.
Ne olur geri gelsen, dönsen yuvana,
Beraber resimlerinizi asarız bu duvara.

Ama o bile olamaz duvarlarım yıkıldı,
Bu kalp seni beklemekten çok sıkıldı.
Dön artık yuvana, çiçeklerin solmak üzere,
Alışamadım bu evde sensiz bir düzene.

Sen hayatıma yön verdin doğruyum,
Ben senin hayatındaki tek korkuyum!
Tek bir hatam var, seni çok sevdim,
Bu aşkın kahramanı sendin, ben yenildim.

Ama yine senin peşindeyim olsun andım,
Ne aptalım! Söylediğin her söze kandım!
Ama olmadı, yine gelmedin bu gecede,
Bu sözlerim kalbimden, aklıma heceler.

Oysa bilirsin sen vardın her hecemde,
Sabahlara umutla kalkardım, sen vardın gecemde.
Ama artık neredesin? Bunu bilemedim,
Yolun çok mu uzun? Hâlâ gelemedin!

Gelmeni isterim uzun yollardan çıkmanı,
Bir parkın bankında beni bulmanı.
Ama olmadı, beni bulamadın,
Ben kalbinde bir çiçeğim, beni sevginle sulamadın.

Oysa en çok kalbinde ben olmak isterdim,
En derin duygularımı senin için beslerdim.
Ama bulamıyorum seni başkasınınsın zannımca,
Böyle olacağını sanmıyordum sana kanınca.