10000

Yollar uzun, geceler soğuk,
İçimde dinmeyen bir yorgunluk.
Her düşüşümde yeniden kalksam da,
Kader yazmış sanki yalnızlık.
Ne kadar kaçsam peşimden gelir,
Bir gölge gibi beni izler.
Gülüşlerim sahte bazen,
Kalbimde sessiz fırtınalar eser.
Hayat yakar, kor olur içimde,
Kül bırakır geçen her mevsimde.
Tutunacak bir dal ararken ben,
Kaybolurum kendi derdimde.
Hayat yakar, iz bırakır derinde,
Acı büyür sessizce yüreğimde.
Ama yine yürürüm düşe kalka,
Umut saklıdır her bitişimde.
Bir pencere açılır uzaklara,
Rüzgâr taşır beni yarınlara.
Kırılmış hayaller omzumda ağır,
Yine de bakarım yıldızlara.
Belki bir gün diner bu sancılar,
Belki yeniden açar baharlar.
Karanlığın ardından doğan güneş,
Bana yeniden yaşamı anlatır.
Hayat yakar, kor olur içimde,
Ama söndüremez ışığı gözlerimde.
Ne kadar zor olsa da bu yollar,
Vazgeçmem hayallerimden ben yine.