3000

Sokaktayım belki bi' evde.
Ölümün sonu sanki cehenneme,
Gözlerimi yumdum,olan bitene.
Taktım kulaklığı, gidiyorum ölüme.

Hep derdim annem üzülmesin.
Tek derdim beni kötü bilmesin.
Direndim yine size kulluk etmedim.
Sessizce ölümümü bekledim.

Çığlıkları bu cesedi yıkayan.
Sessiz sokakda hayelleri kurduran,
Ve aynı zamanda beni intihara yollayan.
Susmuştum belki de birazcık yorulmuştum.