5000

BİÇARE

Geçti ruhumun en derininden sözlerin,
Çizip attı hırpaladı.
Bir de yetmezmiş gibi gözlerin,
Eskisi gibi bakmadı parçaladı.

Ya yarın nasıl olacak?
Gün sabaha nasıl varacak?
Bu üzüntü sanki canımı alacak,
Çıkmıyor içimden o saplı bıçak.

O dünler ne güzeldi,
Diz dize oturduğumuz köşeler,
Her söz her hece bize özeldi,
Bitmezdi kahkahalar, neşeler...

Nasıl gelir ah canım insan bu hale,
Ah nasıl özlemle o günleri anıyorum.
Bilemezsin bu kalp ne biçare,
Ben nasıl ellerini arıyorum.